บทที่ 82 หล่อนลืมไปหรือเปล่า?

“กลับบ้านกันค่ะแม่ ฉันจะไปเตรียมสินสอด” ซูเหยาพูดพร้อมกับนำแขนของตนคล้องไปที่ท่อนแขนผอมของหว่านชิง

“ดีดี กลับบ้าน” ผู้เป็นแม่ตอบรับอย่างพอใจ หลังจากนั้นหญิงสาวต่างวัยก็เดินคุยกระหนุงกระหนิงกันเรื่อยเปื่อยตามประสา

ทางด้านสาวผมสั้นผู้ไม่รู้ว่า แม่สามีได้มาลองใจตนในระหว่างที่เดินกลับบ้านกับเพื่อนสาว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ

บท

1. บทที่ 1 ช่วงเวลานี้ฉันอยู่ที่ไหนกัน

2. บทที่ 2 ฉันไม่ใช่ลูกพลับนิ่มนะ

3. บทที่ 3 เด็กน้อยผู้น่าสงสารทั้งสองคน

4. บทที่ 4 เข้าป่ามีของดีตรงไหนก็ไปเก็บตรงนั้น

5. บทที่ 5 ช่วยพระเอกแต่ได้หมูเป็นของแถม

6. บทที่ 6 จ่ายค่าชดเชยมา ถ้าไม่จ่ายฉันจะแจ้งทางการ

7. บทที่ 7 มู่หานฉันต้องการแยกออกจากบ้านมู่

8. บทที่ 8 พาลูกและสามีกลับบ้านแม่

9. บทที่ 9 มีคนเอาเงินมาให้ถึงหน้าบ้านก็รับสิคะจะรออะไร

10. บทที่ 10 ปากหอยปากปู

11. บทที่ 11 ต่างคนต่างความคิด

12. บทที่ 12 การตัดสินใจของซือซิง

13. บทที่ 13 การตอบโต้ของสะใภ้ผู้ไร้เสียง

14. บทที่ 14 หย่าขาดและแยกบ้านอีกครั้ง

15. บทที่ 15 วันนี้วันเฮง เจอแต่ขาใหญ่ให้เหยาเกาะ

16. บทที่ 16 สำหรับซูเหยาทุกสิ่งจะต้องเป็นไปได้

17. บทที่ 17 เยือนตรอกผิงจูกับเก็บผู้ช่วยตัวร้ายกลับบ้าน

18. บทที่ 18 คุณแม่วัยใสกับลูก ๆ ทั้งสาม

19. บทที่ 19 เริ่มจะเป็นที่รู้จัก

20. บทที่ 20 ความปังนี้ฉุดยังไงก็ไม่อยู่

21. บทที่ 21 เงินจ๋ามีไว้มากดีที่สุด

22. บทที่ 22 แม้รู้อยู่แล้วก็ควรทำตัวโง่เพื่อประโยชน์ต่อตัวเอง

23. บทที่ 23 ย้ายเข้าบ้านใหม่ครอบครัวเป็นสุข

24. บทที่ 24 ค่ำคืนแห่งการสูญเสียในคืนวันฝนโปรย

25. บทที่ 25 ซูเหยาผู้มักเจอกับตัวร้ายในนิยาย

26. บทที่ 26 ปูทางสร้างอาชีพ

27. บทที่ 27 ความโชคดีนี้เหยาได้แต่ใดมา

28. บทที่ 28 เริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงหลังการปฏิวัติ

29. บทที่ 29 ท้องทุ่งสีทองกับหัวใจเราเริ่มใกล้กัน

30. บทที่ 30 ขอโทษค่ะ พอดีมือมันลื่น

31. บทที่ 31 พาลูกหาหมอก็ยังได้โชค

32. บทที่ 32 จ่ายก็ส่วนจ่าย ลงโทษก็ส่วนลงโทษ

33. บทที่ 33 ค่อย ๆ เข้ารูปเข้ารอย

34. บทที่ 34 อยู่บ้านเฉย ๆ ก็ยังมีคนเอาเงินมาให้ถึงที่

35. บทที่ 35 ตายเพราะอดอาหารจริงเหรอ?

36. บทที่ 36 เดินทางเข้าอำเภอกับช่วยเหลือเขาคือใครกัน?

37. บทที่ 37 มีแววว่าจะได้โชค

38. บทที่ 38 โชคชั้นที่สองกำลังมา

39. บทที่ 39 ความสุขเล็ก ๆ

40. บทที่ 40 ได้ผู้สนับสนุนเพิ่มจากความมีน้ำใจ

41. บทที่ 41 ความบังเอิญหรือเป็นลิขิตแห่งโชคชะตา

42. บทที่ 42 เด็กคนนั้นไปอยู่ที่ไหน

43. บทที่ 43 ซูเหยาผู้ก่อเรื่องโดยไม่รู้ตัว

44. บทที่ 44 แม่เตือนแล้วไม่ฟังก็ต้องเจ็บแบบนี้แหละ

45. บทที่ 45 ยิ่งให้มากยิ่งได้คืนเท่าทวี

46. บทที่ 46 โชคชะตาที่แปรเปลี่ยนของบางคน

47. บทที่ 47 บทจะเจอก็เจอกันง่าย ๆ

48. บทที่ 48 คุณปู่อย่างนั้นเหรอ

49. บทที่ 49 ผมอยากอยู่กับทุกคน

50. บทที่ 50 ผลของการคบชู้และการรอคอย

51. บทที่ 51 ของที่เป็นของเราก็ย่อมเป็นของเรา

52. บทที่ 52 ความน่ากลัวของคน

53. บทที่ 53 เคลิ้มนิด ๆ หวานหน่อย ๆ ระหว่างเรา

54. บทที่ 54 คุณยายคะ คุณยาย!!

55. บทที่ 55 ไปปล้นของพวกเราคืนกันเถอะ

56. บทที่ 56 ปล้นมาปล้นกลับไม่โกง (ไม่โกงจริง ๆ นะเหยา)

57. บทที่ 57 ซูเหยากับระบบจอมงกที่ช่วยคนแบบงง ๆ

58. บทที่ 58 จงเชื่อมั่นในตัวเอง

59. บทที่ 59 มีไว้ให้มากดีกว่าขาด

60. บทที่ 60 การลงโทษอันแสนหวาน

61. บทที่ 61 พี่ชายคะ จำเป็นต้องตกใจขนาดนี้ไหม

62. บทที่ 62 ใครบางคนกำลังจะมีคู่

63. บทที่ 63 สร้างโรงงาน (ลับ)

64. บทที่ 64 หมาป่าจ๋าลูกแกะผิดไปแล้ว

65. บทที่ 65 การมาของดอกบัว

66. บทที่ 66 ดอกบัวขาวผู้มีใจสีดำ

67. บทที่ 67 ทำไมเรื่องราวไม่เหมือนเดิม

68. บทที่ 68 ตลาดมืดพร้อมแล้ว

69. บทที่ 69 ผมรักภรรยามาก

70. บทที่ 70 ซูเหยาผู้มักเจอแต่เรื่อง

71. บทที่ 71 แม้มีเรื่องเหยาก็ยังได้เงิน

72. บทที่ 72 โชคลาภที่เหมือนตกจากฟ้า

73. บทที่ 73 คนคิดร้าย

74. บทที่ 74 ร้ายมาก็ร้ายกลับแค่นั้นเอง

75. บทที่ 75 ที่มาที่ไป

76. บทที่ 76 ซูเหยาผู้โชคดี

77. บทที่ 77 ซ้อนแผนร้ายอย่างแยบยล